door Jaap Sinke » di nov 01, 2005 22:59
En dan nu een verslag van de equipe nr.85 Sinke-Meijs
Om te beginnen vind ik het geweldig dat we aan een dergelijk evenement mee mogen doen.
Voor zover ik weet zijn er maar weinig sporten waar je als privateer (lees volstrekte amateur) mee mag doen met de wereldtop.
Als je fan bent van tennis en je hebt toevallig een racket en een korte broek wil nog niet zeggen dat je zomaar naar Wimbledon kan afreizen om een paar van die gele ballen te slaan.
Nou ben ik zelf al jaren fan van de Rallysport en ik heb toevallig een Evo V en een Raceoverall., dus reisden wij af naar Catalunya om mee te doen aan het Wereld Kampioenschap Rally’s. Hoe bizar!
Eenmaal aangekomen blijkt het allemaal écht waar te zijn.
Ze zijn er allemaal.
De mannen waarvoor ik vier jaar geleden in een mistig engels bos urenlang zeiknat stond te regenen.
Grappig om diezelfde mannen nu tegen te komen met dezelfde verkenningssticker op de voorruit als wij. Alleen met een iets lager nummertje erop.
Nog iets grappigs; Wat zijn ze klein in het echt!
Waarom noemen ze Marcus Gronholm in godsnaam ‘de Reus’…
Hij is een halve kop kleiner dan ik en heb al niet echt een gemiddeld Nederlands formaat, maar dat terzijde.
De verkenning
Het langste rechte eind is welgeteld 285 meter lang en dat komt slechts één keer voor.
Het verkennen valt ons redelijk zwaar.
We krijgen de neiging om de notes te reduceren tot: START into 28km slinger naar beneden into FINISH.
De rally
Dag1. Eindelijk mogen we van start.
De bandenkeuze is al gelijk een lastige.
We gaan op zachte slicks. De proef is erg glad en technisch moeilijk.
Zoals verwacht krijgen we klop van Heuvel, van Eldik en de snelle lokale N4’s en N3’s. Tot onze verbazing zijn we wel flink sneller dan de routiniers Vossen-Findhammer. Ook de volgende proef is dat het geval.
Zoals dat gaat met ‘sporters’ in het buitenland kijk je eigenlijk alleen naar de prestaties van je landgenoten en aan het einde van de dag staan we derde in het Nederlands klassement (for what it’s worth…)
Dag2. De eerste proef wordt geneutraliseerd. Het lijkt de oude Rally van Portugal wel. De proef staat helemaal stampvol met publiek.
We rijden door een haag van mensen die pas opzij stappen als de auto op een paar meter genaderd is. Heel apart.
Tot nu toe heb ik tijdens elke rally die ik gereden heb wel een proef waar alles fout gaat wat maar fout kan gaan.
Dat zou de tweede proef van vandaag worden. We beginnen met een spin op hoge snelheid (vol in vier). Gelukkig loopt dit goed af.
Vervolgens verschakel ik me bijna elke bocht voor de volgende 15km. Als dat voorbij is beginnen we aan de laatste 10km van Capafonts.
Een knikkerbaan met een stuk of 10 hairpins. Omdat het zo enorm glad en uitgereden is moeten we overal erg diep snijden. Daardoor rijden we tijdens deze afdaling lek.
De auto is met de kale velg voorzien van flarden rubber nauwelijks meer te besturen op een redelijk tempo en om verdere schade aan de diffs te voorkomen besluiten we te wisselen op de proef.
De situatie die nu ontstaat zou niet misstaan in een Laurel en Hardy film (de dikke en de dunne).
De dikke parkeert de auto op een gevaarlijke plek (helling van 15% net na een snelle linker bocht) terwijl de dunne een poging doet om de wielmoeren los te draaien.
Deze zijn pisheet dus lukt het de dunne nauwelijks.
Zoals altijd in deze situaties wordt de dikke chagrijnig en besluit zelf in actie te komen als de dunne aangeeft dat hij niet weet hoe de krik werkt.
Eerst moet een toeschouwer een steen voor het wiel komen leggen anders loopt de auto naar beneden.
Als de dikke aan komt rennen loopt ie door de vijf wielmoeren heen die vervolgens een stuk de berg af rollen.
Een tijdje later krijgt de dunne het enigszins warme wiel niet vast in de kofferbak omdat de dunne navigator geen handschoenen draagt.
Als de dikke het wiel er weer een beetje op heeft en is ingestapt ziet hij tot zijn grote verbazing dat de dunne zijn helm had af gezet.
Vervolgens krijgt hij de ‘chin-strap’ met de verbrande vingers niet meer vast.
De dikke bijt op zijn snor. Kortom na negen en een halve minuut kunnen wij onze weg vervolgen om nog geen vier kilometer later ineens de Flying Finish te vinden. Jammer maar helaas.
Achteraf blijkt dat je beter uit kan vallen en gebruik kan maken van de SuperRally regel.
Dit kost slechts vijf minuten per proef. De rest van de proeven van dag 2 lopen verder redelijk.
Dag3. We hebben de smaak te pakken en sfeer in de auto is prima te noemen.
De eerste twee proeven van de laatste dag zijn we zelfs sneller dan van Eldik. (geholpen door de uitzonderlijk behoudende rijstijl van Mark wellicht)
We halen Eckhaus -die een minuut eerder gestart is- in op de proef en kunnen de snelle Justin Dale met de S1600 Fiesta die vandaag achter ons start gelukkig voor blijven. Dat wil zeggen hij haalde ons niet in op de proef.
Uiteindelijk finishen we als 34e algemeen. Van de 65 deelnemers finishen er 40.
De proeven hebben veel indruk gemaakt en het publiek zo mogelijk nog meer.
Iedereen is dol enthousiast.
Ook als je als een van de laatste deelnemers langs komt.
Zelfs de politie staat je vol enthousiasme door te zwaaien en elk dorp waar je doorheen komt staat vol met mensen.
Overal waar je met de auto komt wordt je vrolijk ontvangen en beginnen ze je naam te roepen.
Wij hebben zelf het vermoeden dat ‘Sinke’ iets enorm komisch moet betekenen in het Spaans anders is dit gedrag niet te verklaren.
Bedankt voor de aandacht en tot volgend jaar.
Groeten Jaap Sinke